ابوالقاسم بن محمد گلپایگانی اصفهانی

[ویکی فقه] ابوالقاسم بن محمد گلپایگانی اصفهانی، از دانشمندان نیمه اوّل قرن یازدهم هجری است.
ملاّابوالقاسم بن محمّد گلپایگانی، عالم فاضل، از دانشمندان نیمه اوّل قرن یازدهم هجری است. وی در اصفهان به تدریس و تحقیق مشغول بوده، و میرمحمّدقاسم طباطبایی قهپایی از او اجازه روایت دارد. هم چنین ملاّعلی گلپایگانی از او اجازه دریافت نموده که در بخش اجازات کتاب بحارالانوار ضبط شده است.
دوانی، علی، علاّمه مجلسی بزرگمرد علم و دین، ص۸۸.
ملاّابوالقاسم گلپایگانی تالیفاتی دارد ازجمله:۱. رساله در فقه، موجود در کتابخانه حاج سیّدمهدی لاجوردی قمی؛
استادی، رضا، آشنایی با چند نسخه خطّی، ج۱، ص۱۰۷.
۱. ↑ دوانی، علی، علاّمه مجلسی بزرگمرد علم و دین، ص۸۸.۲. ↑ دوانی، علی، علاّمه مجلسی بزرگمرد علم و دین، ص۱۷۷.۳. ↑ استادی، رضا، آشنایی با چند نسخه خطّی، ج۱، ص۱۰۷.۴. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذّریعه الی تصانیف الشیعه، ج۲۲، ص۳۴۸.
...

💡 وی در حوزه‌های علمیه نجف عراق نزد ابوالقاسم خویی و محمدرضا گلپایگانی تحصیل علم کرده‌است.

💡 ابوالقاسم خزعلی در پاسخ به صافی گلپایگانی، بیان کرد: