ابن قسی ابوالقاسم احمد بن حسین

[ویکی فقه] اِبْن ِ قَسّی، ابوالقاسم احمد بن حسین (مق ۵۴۶ق /۱۱۵۱م )، فقیه، متکلم، ادیب، شاعر و از مشایخ صوفیه سده ۶ق اندلس می باشد.اصل او رومی و نصرانی بود و در شلب پرورش یافت.
او در ابتدای کار در دستگاه مالی حکومت در شلب مشغول به کار شد، ولی چندی بعد به زهد و تصوف گرایش یافت و درپی این تغییر حال اموال خود را فروخت و بهای آن را به مستمندان بخشید، سپس به سیاحت در شهرهای مختلف پرداخت.
ابن عربی، محمد، ج۲، ص۱۹۷، الفتوحات المکیة، به کوشش عثمان یحیی، قاهره، ۱۳۹۲ق /۱۹۷۲م.
در ضمن این گشت و گذارها بود که در المریه با ابن عریف آشنا شد و در مصاحبت وی از تعالیم و طریقه او بهره گرفت.
عنان، محمد عبدالله، ج۱، ص۳۰۷، عصر المرابطین، قاهره، ۱۳۸۳ق /۱۹۶۴م.
پس از آنکه در ۵۳۶ق /۱۱۴۲م ابن عریب از طرف علی بن یوسف بن تاشفین به مراکش احضار شد و به قتل رسید، ابن قسی به شلب بازگشت و در قریه جلّه از توابع شلب سکنی گزید.
ابن حجر عسقلانی، احمد، ج۱، ص۲۴۷، لسان المیزان، بیروت، ۱۳۹۰ق / ۱۹۷۱م.
...