دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ قاضی ِ شُهْبه، عنوان خاندانی شافعی مذهب که در سده های ۷-۹ق /۱۳- ۱۵م در دمشق می زیسته اند.
زادگاه ِ اصلی این خاندان گویا حَوران از نواحی دمشق یا از نواحی جبل دروز بوده است. نیای بزرگ آنان نجم الدین عمر اسدی مدت ۴۰ سال قاضی «شهبة السوداء» بود، از این رو وی به قاضی شهبه و خاندان وی به ابن قاضی شهبه شهرت یافته اند. از این خاندان دانشمندانی برخاسته اند که از آن میان این چند تن مشهورترند:
