ابن اخی شاکر

ابن اخی شاکر. [اِ ن ُ اَ ک ِ ] ( اِخ ) یکی از رؤسای متکلمین زندقه ( مانویه ) که به اسلام تظاهر می کرده است. ( ابن الندیم ).

یکی از روسای متکلمین زندقه که باسلام تظاهر می کرد

💡 سپس، مهلب به جناح راست کوفی‌ها که به‌وسیلهٔ ابن‌کامل شاکری فرماندهی می‌شد، حمله کرد و آنان را شکست داد.