ابن اخی شاکر
لغت نامه دهخدا
ابن اخی شاکر. [اِ ن ُ اَ ک ِ ] ( اِخ ) یکی از رؤسای متکلمین زندقه ( مانویه ) که به اسلام تظاهر می کرده است. ( ابن الندیم ).
فرهنگ فارسی
یکی از روسای متکلمین زندقه که باسلام تظاهر می کرد
جمله سازی با ابن اخی شاکر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سپس، مهلب به جناح راست کوفیها که بهوسیلهٔ ابنکامل شاکری فرماندهی میشد، حمله کرد و آنان را شکست داد.