لغت نامه دهخدا
گیرک. [ رَ ] ( اِ ) دوشاخه ای که با آن میتوان جریان برق را از سیمی که دارای برق است گرفت. ( یادداشت به خط مؤلف ). پریز.
گیرک. [ رَ ] ( اِ ) دوشاخه ای که با آن میتوان جریان برق را از سیمی که دارای برق است گرفت. ( یادداشت به خط مؤلف ). پریز.
دوشاخه، پریز.
دو شاخه ای که با آن می توان جریان برق را از سیمی که دارای برق است گرفت.
گیرک ( holdfast ) ساختار ریشه مانندی است که ارگانیزم های ناجنبنده آبزی را به سنگ و کف دریا لنگر می کند.
پایه بسیاری از جلبک های دریایی به وسیله گیرک به جسم جامد غوطه ور در آب متصل شده اند. دیگر جانداران گیرک دار عبارتند از لاله وشان ساقه دار، مرجانیان کف زی و اسفنج های دریایی.
💡 - مارتین گیرک (Martin Gierke)، مدیر تحقیقات و آموزش برند، گروه سراسری مدیریت برند، شرکت سهامی کاترپیلار (Caterpillar, Inc.)