کوه گذار

کوه گذار. [ گ ُ ] ( نف مرکب ) عبورکننده از کوه. گذرنده از کوه:
گذاره برد سپه را ز ده دوازده رود
به مرکبان بیابان نورد کوه گذار.فرخی.

عبور کننده از کوه. گذرانده از کوه

💡 بر براقی که خرد چار لقب کرد او را: کوه تن، بحر در روراهرو و کوه گذار

💡 نشسته میر به پشت هیون کوه گذار عقاب گفتی بر تیغ کوه جسته مقر

💡 بکوه ماند و مردم بدو گذارد کوه بمردمی که شگفت است کوه کوه گذار