لغت نامه دهخدا
کمرگر. [ ک َ م َ گ َ ] ( ص مرکب ) آنکه کمر سازد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).آنکه از چرم و جز آن کمربند سازد و فروشد. و رجوع به کمرساز شود.
کمرگر. [ ک َ م َ گ َ ] ( ص مرکب ) آنکه کمر سازد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).آنکه از چرم و جز آن کمربند سازد و فروشد. و رجوع به کمرساز شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ای میانت درکمر همچون زیان اندر بسود وان کمرگر ازمیانت کاست برحسنت فزود