کلمات عامر بن صعصعه ای قران

[ویکی فقه] کلمات عامر بن صعصعه ای قرآن. کلمات عامر بن صعصعه ای قرآن، کلماتی از قرآن، منسوب به قبیله عامر بن صعصعه می باشد.
عامر بن صعصعه بزرگ طایفه ای از قبیله هوازن است که از تبار عدنانیان شمرده می شوند.منزلگاه اصلی آنان نجد بود، سپس به طائف مهاجرت کردند. آنان در سال نهم و در عام الوفود به محضر پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم آمده، اسلام را پذیرفتند.
در قرآن
«حفده» به معنای خدمتکاران و نوادگان، در آیه ۷۲ سوره نحل به لغت عامر بن صعصعه منسوب است: (وجعل لکم من ازواجکم بنین وحفدة).

💡 1 - عامر بن فهيره، 2 - خبّاب بن اءرتّ، 3 - صهيب بن سنان رومى، 4 - ابو فكيهه، 5 -امّ عبيس (يا امّعنيس )، 6 - زنّيره (كنيز رومى )، 7 - نهديّه و دخترش، 8 - لبيبه.

💡 رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) و مشركين بيست و چند شب در برابر يكديگرقرار گرفتند، بدون اينكه جنگى كنند، مگر گاهگاهى كه به صف يكديگر تير مىانداختند، و بعد از اين چند روز، چند نفر از سواره نظامهاى لشكر دشمن به ميدان آمدند، وآن عده عبارت بودند از عمرو بن عبدود، برادر بنى عامر بن لوى، و عكرمه بن ابىجهل، و ضرار بن خطاب، و هبيره بن ابى وهب، ونوفل بن عبدالله، كه بر اسب سوار شده و به صف بنى كنانه عبور كرده، و گفتند:آماده جنگ باشيد، كه بزودى خواهيد ديد چه كسانى دلاورند؟