لغت نامه دهخدا
کفاری. [ ک ُف ْ فا ری ی ] ( ع ص ) بزرگ گوش. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
کفاری. [ ک ُف ْ فا ری ی ] ( ع ص ) بزرگ گوش. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جز مگر آنها که نومیدند و دور همچو کفاری نهفته در قبور
💡 امانت باد ز دست فنا و قهر، که تو فنای مبتدعانی و قهر کفاری
💡 میرویس از سلطان حسین اجازهٔ سفر به مکّه را گرفت و در حجاز بعد از دیدار با علمای سنی از آنها فتواهایی در باب مجاز بودن نقض عهد با سلطان شیعی و لزوم طغیان علیه کفاری که بر آنها حاکمند گرفته و به اصفهان معاودت نمود.
💡 دلبر ما کرده از قامت قیامت چون به پا مو به مو اعمال کفاری مجسم گشته ای