لغت نامه دهخدا
کردخیل. [ ک ُ خ َ ] ( اِخ ) دو محله از نه محله گز که در دومیلی ساحل خلیج استرآباد واقع شده و به انزان متعلق است. ( از ترجمه سفرنامه مازندران رابینو ص 99 ).
کردخیل. [ ک ُ خ َ ] ( اِخ ) دهی است از دهات تابع ساری در مازندران. ( سفرنامه مازندران رابینو ص 122 و ترجمه آن ص 163 ).
کردخیل. [ ک ُ خ َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان حومه بخش لشت نشا از شهرستان رشت. جلگه ای، معتدل و مرطوب است و 390 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).
کردخیل. [ ک ُ خ َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان اسفیورد شورآب بخش مرکزی شهرستان ساری. معتدل و مرطوب است و 460 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3 ).