چینوت

چینوت. [ چین ْ وَ ] ( اِخ ) ( پُل یا پول یا پوهل ) در روایات زردشتیان پل صراط است. چینود. رجوع به چینود و رجوع به صراط شود.

پل صراط باعتقاد زردشتیان.
در روایات زردشتیان پل صراط است.

رجوع شود به:پل چینود

💡 پل چینوَت که در اشتودگاه اوستا به آن اشاره شده‌است، از دو بخش چینوت که در اوستایی به‌معنی «جدا کننده»(چینش دهنده) است و پِرِتو بمعنی «پل» تشکیل شده‌است و این پل جدا کنندهٔ «پرهیزکاران» از «بدکرداران» است.

💡 آنچه در مورد پل چینوت تصور می‌شود تیغی تیز و شمشیر گونه است که ابعاد آن هر یک ۹ نیزه است و بر قله کوهی اساطیری به بلندی یکصد مرد به‌نام «تیره» قرار دارد.

💡 رشن یشت یشت دوازدهم کتاب اوستا است که در ستایش ایزد رشن سروده شده‌است. این یشت دارای سی‌ و هشت بند است. رشن فرشته عدالت است و بر سر پل چینوت و هنگام‌گذار به بهشت در پدیده فرشگرد روان درگذشتگان را داوری می‌کند.

💡 به عقیده دوشن گیمن پل حسابرسی شخص، یعنی پل چینوت (در اوستایی: سینوَتُ[Latin ۹]) در اسلام به عنوان «پل صراط» به پایان جهان و به روز قیامت نام برده شده‌است.

💡 به عقیده دوشن گیمن پل حسابرسی شخص، یعنی پل چینوت (در اوستایی: سینوَتُ[Latin ۱]) در اسلام به عنوان «پل صراط» به پایان جهان و به روز قیامت نام برده شده‌است.