لغت نامه دهخدا
پیروزان. ( اِخ ) از سرداران یزدگرد ساسانی. در جنگ اعراب با ایرانیان یزدگرد این مرد سالخورده را فرماندهی کل سپاه داده، وی در نهاوند با عرب مقابل شد و جنگی سخت بکردند که بشکست ایرانیان و اسارت و قتل پیروزان منتهی گردید. ( ترجمه ایران در زمان ساسانیان چ 1 ص 360 ).
پیروزان. ( اِخ ) لقبی النجان اصفهان را. ( ترجمه محاسن اصفهان مافروخی ص 61 ).