واراهامیهیرا

واراهامیهیرا. ( اِخ ) از ریاضی دانان و منجمان هندی درقرن ششم میلادی. ( تاریخ علوم عقلی دکتر صفا ص 28 ).

واراها میهیرا (۵۰۵ ـ۵۸۷م)(Varahamihira)
(یا: واراهه مهر) فیلسوف، اخترشناس، و ریاضی دانِ هندی، زادۀ اوجِیّن. نویسندۀ پَنکا ـ سیدهانتیکا (پنج رساله)، دانشنامۀ موجزی از اخترشناسیِ مصری و یونانی و رومی و هندی، است. شناختِ واراهامیهیرا از اخترشناسیِ غرب کامل بود. اثر ماندگار او، پنج رساله، اخترشناسیِ بومیِ هند را ترقی داد و در دو رسالۀ مربوط به اخترشناسیِ غرب، محاسبه هایی برمبنای حسابِ یونانی و اسکندرانی به نمایش گذاشت. او حتی نمودارها و جدول های ریاضیِ بطلمیوسی را به صورت کامل عرضه کرد. با این که نوشته های واراهامیهیرا تصویر گسترده ای از قرن ۶م هند به دست می دهد، گرایشِ واقعی او متوجِه اخترشناسی و اختربینی بود. او بارها بر اهمیتِ اختربینی تأکید کرد و چندین رساله در زمینۀ ساکُنا (پیشگویی) نوشت. همچنین، رسالۀ بریهاج ـ جاتاکا (تولدِ بزرگ) و لاگو ـ جاتاکا (تولدِ کوچک)، دو اثرِ بسیار مشهور در زمینۀ استخراج زایچه (طالع)، از آثار اویند.

💡 واراهامیهیرا (۵۰۵–۵۸۷) در رساله سانسکریت خود، بهارات سامهیتا، از این شهر به عنوان «ساتودار دِش» نام می‌برد، بعداً در آنجا قبیله ای از آریاییان ساکن شدند که سَریندهاس نام داشتند و نام کنونی شهر ممکن است به آنان مرتبط باشد. با توجه به شوان تسانگ، مسافر چینی که در قرن هفتم به هند سفر کرده، سرهند پایتخت منطقه شیتوتولو یا شاتادرو (در کرانه رودخانه ستلج کنونی) بود.