لغت نامه دهخدا
هیراتیک. [ ی ِ را] ( اِ ) یکی از خطهای قدیمی که پس از خط هیروگلیف اختراع شد. ( فرهنگ عمید ).
هیراتیک. [ ی ِ را] ( اِ ) یکی از خطهای قدیمی که پس از خط هیروگلیف اختراع شد. ( فرهنگ عمید ).
مربوطبه کشیشهایاکاهنان، چیزهای مقدس، خطقدیم
یکی از خطهای قدیمی که پس از خط هیروگلیف اختراع شد
هیراتیک ( یونانی باستان: ἱερατικά hieratiká "priestly" ) ( /haɪəˈrætɪk/؛ یونانی باستان: ἱερατικά، رومی شده: hieratiká، lit. "کشیشی" ) یک خط مصر باستان است که برای نوشتن روزمره مانند اسناد اداری، نامه ها و متون مذهبی استفاده می شد. این یک شکل ساده از هیروگلیف است که به دلیل خط شکسته تر و کوتاه تر آن، نوشتن آسان تر و سریع تر از هیروگلیف بود. خط هیراتیک معمولاً روی پاپیروس و استراکا ( قطعات سفالی که به عنوان سطوح نوشتاری به کار گرفته می شد ) استفاده می شد. همچنین گاهی اوقات بر روی اشیای سنگی یا چوبی مانند تابوت ها به عنوان متن تزئینی یا طلسم مذهبی برای محافظت یا شفا نوشته می شد. خط هیراتیک از ۳۲۰۰ پیش از میلاد تا قرن سوم پس از میلاد در مصر باستان استفاده می شد.
💡 مصری باستان زبانی ترکیبی بود، اما بعداً تحلیلیتر شد. در مصری متأخر حروف تعریف معین و نامعین پیشوندی به وجود آمد و جایگزین پسوندهای تصریفی قدیمی شد. همچنین ترتیب کلمات این از فعل–نهاد–مفعول قدیمی به نهاد–فعل–مفعول تغییر پیدا کرد. سامانههای نوشتاری هیروگلیفی، هیراتیکی و دموتیک در نهایت با الفبای قبطی که تلفظ کلمات را بهتر نشان میدهد جایگزین شدند. قبطی هنوز در نیایشهای کلیسای ارتدکس قبطی به کار میرود و ردپای آن در عربی مصری امروزی یافت میشود.