هدیه الزائرین و بهجه الناظرین

[ویکی شیعه] هدیة الزائرین و بهجة الناظرین (کتاب). هدیةُ الزّائرین وَ بَهْجَةُ النّاظرین کتابی به زبان فارسی تألیف شیخ عباس قمی که به سال ۱۳۲۲ق در کربلا نگاشته است. این اثر مشتمل بر زیارات چهارده معصوم(ع)، مقامات و قبور علما در مشاهد و اعمال ماه ها، هفته ها و شبانه روز است. قمی این اثر را بر اساس جغرافیای مناطق زیارتی تنظیم کرده است. مؤلف، موقعیت اماکن زیارتی و اطلاعات پیرامون آن را نیز گزارش کرده است.
عباس بن محمد رضا قُمی (۱۲۹۴-۱۳۵۹ق) مشهور به شیخ عباس قمی و محدث قمی، از علمای شیعه در قرن چهاردهم قمری است. وی در دروس سید محمد کاظم طباطبائی یزدی، میرزا حسین نوری، میرزا محمدتقی شیرازی، سید حسن صدر کاظمی و سید ابوالحسن نقوی لکنهوئی شرکت کرد و در علم حدیث و تاریخ و نیز در فن وعظ و خطابه صاحب جایگاه بود. شیخ عباس قمی صاحب تألیفات بسیاری است که مشهور ترین آن ها عبارتند از: مفاتیح الجنان، سفینة البحار و منتهی الآمال. محدث قمی در سال ۱۳۵۹ق در نجف درگذشت و در حرم علی بن ابیطالب(ع) دفن شد.
[ویکی شیعه] هدیه الزائرین و بهجه الناظرین (کتاب). هَدیّةُ الزّائرین وَ بَهْجَةُ النّاظرین کتابی به زبان فارسی تألیف شیخ عباس قمی که به سال ۱۳۲۲ق در کربلا نگاشته است. این اثر مشتمل بر زیارات چهارده معصوم(ع)، مقامات و قبور علما در مشاهد و اعمال ماه ها، هفته ها و شبانه روز است. قمی، این اثر را بر اساس جغرافیای مناطق زیارتی تنظیم و موقعیت اماکن زیارتی و اطلاعات پیرامون آن را نیز گزارش کرده است.
عباس بن محمد رضا قُمی (۱۲۹۴-۱۳۵۹ق) مشهور به شیخ عباس قمی و محدث قمی، از علمای شیعه در قرن چهاردهم قمری است. وی در دروس سید محمد کاظم طباطبائی یزدی، میرزا حسین نوری، میرزا محمدتقی شیرازی، سید حسن صدر کاظمی و سید ابوالحسن نقوی لکنهوئی شرکت کرد و در علم حدیث و تاریخ و نیز در فن وعظ و خطابه صاحب جایگاه بود. شیخ عباس قمی صاحب تألیفات بسیاری است که مشهور ترین آن ها عبارتند از: مفاتیح الجنان، سفینة البحار و منتهی الآمال. محدث قمی در سال ۱۳۵۹ق در نجف درگذشت و در حرم علی بن ابیطالب(ع) دفن شد.
مؤلف در پایان کتاب، تاریخ اتمام را روز پنجشنبه سوم ربیع الاول ۱۳۲۲ق در کربلا یادداشت نموده است.

💡 (فرويد، مانند همه مردم آن زمان، بوسيله محيطقتل عام ها و سوگوارى هايى كه ناگهان در تابستان 1914 اروپا را فراگرفت،محاصره گرديد. اين حوادث تاريخى كه طبعا هر متفكر را به تعمق وامى دارد، فرويد راهم متاءثر ساخت. او هنگامى كه لحظه اى سر خود را از اطاق كارش بيرون برد و بهجهان خارج نظر كرد، يك دنياى مشوش و مضطرب و تهديدكننده را در برابر خويش مشاهدهنمود.