لغت نامه دهخدا
هاونگاه. [ وَ ] ( اِ مرکب ) ( در زبان اوستایی هاونی ) نزد ایرانیان قدیم، یکی از اوقات پنجگانه روز بوده و آن وقتی است که در آن شربت مقدس هوم تهیه میشده. مدت آن از برآمدن خورشید تا نیمروز بوده است. ( از یشتها، تألیف پورداود ج 1 ص 469 ).