نرثه

💡 از همينجا روشن مى گردد كه نزديكتر به ذهن اين است كه مراد از نوشتن گفتار او، تثبيتآن باشد، تا اثرش بار شود، نه اينكه آنطور كه بعضى تفسير كرده اند: به راستىگفته او را در نامه عملش مى نويسيم تا درقيامت به حسابش برسيم، چون اگر معنا اينباشد لازمه اش اين مى شود كه جمله بعدى يعنى جمله (و نرثه مايقول ) تكرارى باشد و بدون هيچ نكته روشنى مطلب را دوباره تذكر دهد.

💡 (آنـچـه را او مـى گـويد (از اموال و فرزندان ) از او به ارث ميبريم، و روز قيامت تك وتنها نزد ما خواهد آمد) (و نرثه ما يقول و ياتينا فردا).