لغت نامه دهخدا
نحیب. [ ن َ ] ( ع مص ) سخت گریستن و آواز برداشتن در گریه. نحب. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به نحب شود. || ( اِ ) گریه سخت وگریه با آواز. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
نحیب
فرهنگ فارسی
سخت گریستن و آواز برداشتن در گریه.
جمله سازی با نحیب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 لبان پر ز افغان و دل پر نهیب چو از هیبت باز، کبک نحیب
