نامچه

نامچه. [ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) مخفف نامه چه، تصغیرنامه. ( یادداشت مؤلف ). نامه خرد. نامه کوچک. این کلمه نیز چون «نامه » به آخر بعض اسم ها درآید: اجاره نامچه. بخشش نامچه. رهن نامچه. طلاق نامچه. وصیت نامچه.

نامه کوچک.توضیح این کلمه فقط درترکیب آید:اجاره نامچه طلاق نامچه عقدنامچه وصیت نامچه.توضیح محتمل است که اصل این کلمه [ نامجه ] ( نامجه ) معرب ( نامگ ) پهلوی باشد( برنامجه برنامگ برنامه روزنامجه روزنامگ روزنامه ) که بعدها آنرا مصغر فارسی پنداشته اند.

💡 مرحوم الهى قمشه اى در شبى برايم حكايت كرد كه جمعى از ارادتمندان مرحوم استاد آقابزرگ خواستند در مشهد رضوى به او خدمتى كنند يكى از مناصب عمده امور ثامن الائمهعليه السلام را به وى تفويض كردند آن بزرگ مرد باكمال آزادگى اظهار داشت كه من دخالت در امور هشتم عليه السلام را به شرايط فعلىمشروع نمى دانم زيرا كه جميع موقوفاتش را درهم و بر هم كردند و وقف نامچه ها را ازجعل واقفين انداختند.(234)