مهر افکن
لغت نامه دهخدا
مهرافکن. [ م ِ اَ ک َ ] ( نف مرکب ) مورد محبت و دوستی قراردهنده. دل دهنده. که به کسی یا چیزی محبت ورزد. که کسی یا چیزی را دوست گیرد. دوستی ورز. مهرورز. ابرازمحبت کننده. || زایل کننده و ازمیان برنده دوستی و محبت:
مهر بر او مفکن و بفکنش دور
زآنکه بد و سرکش و مهرافکن است.ناصرخسرو.
فرهنگ فارسی
مورد محبت و دوستی قرار دهنده دل دهنده. یا زایل کننده و از میان برنده دوستی و محبت.
جمله سازی با مهر افکن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ای شهنشاهی که گر مهر افکنی بر آفتاب عاشق دیدار خور خفاش چون حربا شود!
💡 چه مهر افکنی بر تن و این جهان که با تو نه این ماند خواهد نه آن