مقتدون

[ویکی الکتاب] معنی مُّقْتَدُونَ: اقتدا کنندگان
ریشه کلمه:
قدو (۲ بار)
اقتداء به معنی پیروی کردن است. قرائت مشهور «اِقْتَدِهْ» به سکون‏ها است و آن هاء سکت می‏باشد یعنی آن پیامبران کسانی‏اند که خدا هدایتشان کرده تو از هدایت آن‏ها پیروی کن نمی‏فرماید از آنها پیروی کن زیرا شریعت آن حضرت ناسخ شرایع گذشته است ولی پیروی از هدایتشان همان هدایت خدائی است در مجمع فرموده: در صبر بر ایذاء قومت از آنها پیروی کن. ولی بهتر است آن را اعم بگیریم.. ما پدرانمان را بر دینی یافته‏ایم و ما بر آثار آن‏ها پیرویم از این ماده فقط دو کلمه فوق در قرآن مجید آمده است.

💡 و لذا در تـمـام مواردى كه كلمه امت در قرآن مجيد به كار رفته همين معنى جمعيت و گروه ازآن اراده شـده است، مگر در بعضى از موارد استثنائى كه تواءم با قرينه خاصى بوده وامـت مـجازا به معنى مذهب به كار رفته است، مانند انا وجدنا آبائنا على امة و انا على آثارهم مقتدون. (ما پدران خود را بر مذهبى يافتيم و از آنها پيروى مى كنيم ) (زخرف - 23).

💡 جمله (نحن و لا آباوءنا) بيان است براى ضمير متكلم در (عبدنا) تا دلالت كند براينكه ايشان اين سخن را هم از طرف خود و هم از طرف پدران خود زده اند، چون در پرستشبتها از پدرانشان تقليد و اقتداء كرده اند، و حكايت چنين سخنى از زبان مشركين در قرآنكريم مكرر آمده مانند: (انا وجدنا آباءنا على امة و انا على آثارهم مقتدون ).