ماست خوری
لغت نامه دهخدا
ماست خوری. [ خوَ / خ ُ ] ( ص نسبی، اِ مرکب ) نوعی کاسه ٔچینی یا سفالی یا بلوری است که حجم آن نه بزرگ است و نه کوچک و در آن ماست ریخته سر سفره می گذارند. کاسه کوچکتر از ماست خوری را ترشی خوری گویند. ( فرهنگ لغات عامیانه جمال زاده ). یا کاسه ماست خوری، کاسه کوچک. ظرفی بزرگتر از ترشی خوری و کوچک تر از آش خوری، نهادن ماست را بر خوان. قسمی کاسه کوچکتر از باطیه و بزرگتر از ترشی خوری. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
فرهنگ فارسی
(صفت و اسم ) نوعی کاس. چینی یا سفالی یا بلوری است که حجم آن متوسط است و در آن ماست ریخته سر سفره گذارند.
جمله سازی با ماست خوری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ما را گویند باده تنها چه خوری توفیق رفیق ماست کی تنهاییم