لغت نامه دهخدا
ماست خوری. [ خوَ / خ ُ ] ( ص نسبی، اِ مرکب ) نوعی کاسه ٔچینی یا سفالی یا بلوری است که حجم آن نه بزرگ است و نه کوچک و در آن ماست ریخته سر سفره می گذارند. کاسه کوچکتر از ماست خوری را ترشی خوری گویند. ( فرهنگ لغات عامیانه جمال زاده ). یا کاسه ماست خوری، کاسه کوچک. ظرفی بزرگتر از ترشی خوری و کوچک تر از آش خوری، نهادن ماست را بر خوان. قسمی کاسه کوچکتر از باطیه و بزرگتر از ترشی خوری. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
