قمری بخاری حسن بن نوح

قُمری بخاری، حسن بن نوح (قرن ۴ق)
از پزشکان مشهور عهد امیرمنصور سامانی. در بخارا به طبابت اشتغال داشت. هم عصر ابوعلی سینا و به قولی استاد وی بوده است. معروف ترین کتاب وی کتاب غنی و منی است. این کتاب در سه مقاله است: مقالۀ اول دربارۀ بیماری های حاد، مقالۀ دوم در علل ظاهری بیماری ها و مقالۀ سوم دربارۀ تب ها. قمری در کتاب مزبور کلیۀ بیماری ها و راه درمان آن ها را نوشته و همچنین اقوال پزشکان نامی را به اختصار آورده و نظرات محمد زکریای رازی را نیز در آن ذکر کرده است. از دیگر آثار وی عبارت اند از کتاب علل العلل، معالجات منصوری، مقاله ای در بحران، «رسالۀ فی علاج امراض الصدر»، «رسالۀ فی الحمیات»، «مقالۀ فی مرض الاستسقاء».

[ویکی نور] «ابومنصور حسن بن نوح قمری ( کمره ای) بخاری» از نامدارترین پزشکان دولت سامانیان به شمار می آید. از زندگی این پزشک نامدار ایرانی اطلاع چندانی در دست نیست. تنها می دانیم که در سده چهارم هجری می زیسته است. واژه قمری معرب «کمری» است. کمری نیز صفت نسبی از «کمره»، یکی از روستاهای نزدیک بخارا بوده است.
بخاری تحصیلات خود را از بخارا آغاز کرد. وی در زمان امیرمنصور سامانی در بخارا به طبابت مشغول بوده و در اندرونی دربار امیر سامانی رفت و آمد داشته است.
وی هم دوره ابوبکر محمد بن زکریای رازی نیز بوده است. این دو بزرگوار در آثار خود، به آرای یکدیگر استناد کرده اند.
2- الادویه المفرده و المجموع الکبیر در شناخت و کاربرد داروها.
3- مقاله الاولی من کتاب البحران
4- المقاله الاولی من کتاب الحمیات

💡 حسن بن ابى الحسن بصرى مى گويد: چون اميرالمؤ منين على (عليه السلام ) به شهر مابصره وارد شد گذرش به من افتاد در حالى كه من وضو مى ساختم. حضرت فرمود: اىجوان نيكو وضو بگير تا خدا به تو نيكويى كند. سپس از نزد من گذشت.

💡 نفيسه دختر حسن بن زيد، و زيد فرزند امام حسن مجتبى عليه السلام است همسر اسحاقفرزند امام صادق عليه السلام است.

💡 حسن بن على: من نزد آن درخت رفتم و پيام امام را به او ابلاغ كردم، ناگهان ديدم آن درختزمين را مى شكافد و به پيش مى آيد، نزديك آمد و در برابر امام كاظم (ع ) ايستاد.

💡 شيخ مفيد از حسن بن كثير روايت كرده كه گفت شكايت كردم به حضرت امام محمدباقر عليهالسـلام از حـاجت خويشتن و جفاى اخوان، فَقالَ: ( بِئْسَ اْلاَخُ اَخٌ يَرْعاكَ غَنِيّا وَ يَقْطَعُكَفـَقـيرا )؛ يعنى نكوهيده برادرى است آن برادر كه در زمان توانگرى و غناى تو باتـو بـه دوسـتـى و مـعاشرت باشد و در حالت فقر و فاقه قطع رشته مودّت و آشنايىكند.

💡 پس از مرگ «سید شمس‌الدین بن مرتضی»، حاکم آمل، نیز حکومت آن شهر به دستور عبدالکریم به دست «اسدالله بن حسن بن رضی‌الدین» رسید. عبدالکریم یکم در روز چهارشنبه، ۵ ربیع‌الاول ۸۶۵ هجری‌قمری، درگذشت.