لغت نامه دهخدا
قتل خطاء. [ ق َل ِ خ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چون آنکه کسی پرنده ای را مثلاً هدف قرار دهد ولی تیرش به خطا رود و انسانی را بکشد چنین قتلی موجب دیه میشود. ضابطه قتل عمد این است که در عمل و قصد، عمد بوده باشد و ضابطه قتل شبه عمد این است که در عمل عمد باشد ولی در قصد خطاء شود و ضابطه قتل خطاء این است که در عمل و قصدهر دو خطا شود. ( شرایعالاسلام محقق ثانی فصل دیات ).
