قبایل بجه

[ویکی فقه] بِجَه (عربی: بُجَه) نام قبایلی صحرانشین که محل سکونت آن ها بین نیل و بحراحمر، از جادة قِنَهْ ـ قُصَیْر تا زاویه ای است که رود عَطْبَره و بلندیهای واقع در مرز اریتره ـ سودان تشکیل می دهند.
اهمّ قبایل کنونی بجه عبارت اند از: عَبابْدَه، بِشارین، اُمَّرار، هَدَنْدُوَه و بنی عامر.
عبابده اکنون به زبان عربی تکلم می کنند و دیگر قبایل (جز شعباتی از بنی عامر که به زبان تیگره صحبت می کنند) به یکی از زبانهای حامی به نام توبِضَویّه.
منبع معیشت
منبع معیشت قبایل بجه عمدتاً دامداری است.
چون چراگاههایشان سخت تُنُک است، معمولاً در دسته های کوچک، حرکت می کنند.
نسب قبایل
اصل و نسب آنان روشن نیست، اما جماعاتی متکلم به زبان حامی از زمانهای قدیم در این ناحیه می زیسته اند.
بِکِر قول رایج مبنی بر یکی بودن آنان با قبایل جاهلی بلمّی را رد کرده است.
پیشینه
...

💡 سپس تا اسوان را در راستای نیل پیمود و برای سفر دریایی به جده، راهی بندر عیذاب شد که یکی از بندرهای مهم تجاری و دارای باراندازهای بزرگ بود، اما از جنبه‌های دیگر، وضع مطلوبی نداشت و قبایل بجه که در آن مناطق ساکن بودند، جان و مال مسافران را تهدید می‌کردند. کشتی‌های مصری به سبب درگیری میان قبایل بجه و دولت ممالیک در دریا متوقف بودند و ابن بطوطه ناگزیر شد دوباره به قاهره برگردد و از راه شام به مکه برود.