سوره فاتحه متن و ترجمه

[ویکی اهل البیت] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خدای بخشاینده مهربان
الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ
ستایش خدا را که پروردگار جهانیان است.
إِیَّاکَ نَعْبُدُ و إِیَّاکَ نَسْتَعِینُ
تو را می پرستیم و از تو یاری می جوییم.

💡 و از آن رو كه تمام كتاب در سوره فاتحه است و فاتحه به اعتبار وجود جمعى در ((بسمالله الرحمن الرحيم )) و آن باى ((بسم الله )) و آن در نقطه زير ((باء)) على عليهالسلام، آن طور كه به وى نسبت دهند فرمود: ((نقطه منم )) و آمده است كه، ((وجود با((با)) پديد آمده و عابد با نقطه زير ((با)) از معبود جدا شد)).

💡 محمد حلبى گويد: در پاسخ اين كه وقتى از خواندن سوره فاتحه فارغ شدم آمينبگويم ؟ امام صادق (ع ) فرمود: نه (بحارالانوار، ج 85، ص 53).

💡 پس هرگاه خواندى سوره فاتحه را، آن وقت شبيه شده اى به كسانى كه خدا فرمودهاست در حق آنها به پيغمبر خود (صلى الله عليه وآله ) قسمت الفاتحة بينى وعبدى نصفين، فنصفها الى و نصفها بعدى قسمت كردم سوره حمد را بهدو نصف نصف اول را براى خودم قرار دادم و نصف دوم را براى بنده خود گذاردم.

💡 سوره فاتحه را خداوند به محمد (صلى الله عليه وآله ) و امت او داد. و با حمد و سپاسبرخود آن را آغاز كرد. سپس با دعا و ثنا خداوند -عزوجل - ادامه يافت. من از پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله ) شنيدم كه فرمود: (خداوند- عزوجل - مى فرمايد: سوره حمد را ميان خود و بنده ام تقسيم كرده ام، پس نيمى از آن من ونيمى از آن بنده من است. و بنده ام هر چه (در آن ) بخواهد به او مى دهم.

💡 و اين خود اشكالى است كه ممكن است بذهن كسى خطور كند و خلاصه جواب اين است كهاگر بياد داشته باشيد در سوره فاتحه گفتيم: عبادت، عبارت از آنست كه بنده، خود رادر مقام عبوديت در آورد، و عملا بندگى و عبادت خود را اثبات هم بكند، و همواره بخواهد كهدر بندگى ثابت بماند.

💡 و شيخ اكبر را كلام سامى ديگرى است در مورد خواص و آثار حروف و اسماء است و گويدبسمله فاتحه غير از بسمله سوره ديگر است و آن اين است كه با بسمله سوره فاتحهكه بمنزله كن است همه چيزى براى عبد محقق مى شود كه از بسم الله هاى سوره هاىديگر اين امر تحقق نمى يابد پس بسمله اى كه از او همه كائنات به نحو مطلقمنفعل مى شوند همان بسمله سوره فاتحه است ولى بسمله سائر سوره ها براى امورجزئيه اند.