روزه خوری

لغت نامه دهخدا

روزه خوری. [ زَ / زِ خوَ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) روزه خوردن. عمل روزه خوردن.

فرهنگ فارسی

روزه خوردن. عمل روزه خوردن

جمله سازی با روزه خوری

💡 نان برای او خوری با روزه همسنگی کند خواب بهر او کنی کمتر نباشد از نماز