خوش فهمی

لغت نامه دهخدا

خوش فهمی. [ خوَش ْ / خُش ْ ف َ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی خوش فهم و نیکواندیشه. نیکوفهمی.

فرهنگ فارسی

حالت و چگونگی خوش فهم و نیکو اندیشه نیکو فهمی.

جمله سازی با خوش فهمی

💡 نیک فهمی داری و خوش گفت تو وین دُر اسرار کردی سفت تو