خطبه عقد حضرت علی و زهرا

[ویکی اهل البیت] خطبه عقد حضرت علی و زهرا (علیهماالسلام). پیوند آسمانی امیرالمؤمنین و حضرت زهرا (علیهماالسلام) در سال دوم هجری رقم خورد. در ازدواج دو خطبه خوانده شد. یک خطبه در آسمان توسط فرشته ای به نام راحیل و به روایتی جبرئیل و خطبه ای در زمین توسط رسول خدا(صل الله علیه آله و سلم).
پیامبر (ص) به حضرت علی (ع) دستور دادند تا مهاجر و انصار را در مسجد حاضر کنند تا در جمع آنان خطبه عقد ایشان و حضرت زهرا(سلام الله علیها) را بخوانند.
الحمدلله المحمود بنعمته المعبود بقدرته، المطاع لسلطانه، المرعوب من عذابه المرغوب الیه فیما عنده النافذ امره فی سمائه و ارضه، الذی خلق الخلق بقدرته و میزهم بحکمته و احکمهم بعزته، و اعزهم بدینه و اکرمهم بنبیه محمد ثم ان الله عز و جل قد جعل المصاهره نسبا لاحقا و امرا مفترضا نسخ بها الاثام و اوشح بها الارحام و الزمها الانام فقال عز و جل و هو الذی خلق من الماء بشرا فجعله نسبا و صهرا و کان ربک قدیرا فامر الله یجری قضائه و قضائه یجری الی قدره و قدره یجری الی اجله فلکل قضاء قدر، و لکل اجل کتاب یمحو الله ما یشاء و یثبت و عنده ام الکتاب. ثم ان الله تعالی امرنی ان ازوج فاطمه من علی و قد زوجته علی اربعماه مثقال فضه، ارضیت یا علی؟ فقال علی: رضیت عن الله و عن رسوله، فقال (ص) جمع الله شملکما و اسعد جدکما و بارک علیکما و اخرج منکما کثیراً طیباً.
سپاس خداوندی را سزاوار است که بندگان را به نعمت عبودیت مقرب داشت و به قدرت اطاعت مکرم فرمود و به سلطنت و صولت مطیع و منقاد ساخت و به عذاب و نعمت بیمناک فرمود خدایی که امرش در آسمانها و زمین نافذ است، خداوندی که موجودات را به قدرت خود آفرید، و به حکمت خود از هم متمایز و مشخص فرمود و به عزت ایمان رشته شخصیت آنها را مستحکم و به دین و فضیلت گرامی داشت و به نبوت محمد (ص) بر آنها منت نهاد.
آن خدایی که مصاهرت و دامادی را سبب خویشاوندی قرار داد و بدین وسیله افراد و اقوام را به هم ملحق فرموده و الفت داد و امر فرمود این فریضه را همه اطاعت کنند و از سنت های خداوندی خویش قرار داد و با این دستور، آثار بت پرستی را محو و معدوم کرد و ارحام مادران را به ازدواج و دامادی زینت داد و مردم را به این دستور و اجرای آن ملزم کرد.
آنگاه فرمود: خداوند عزوجل آن خالقی است که بشر را از آب خلق فرمود و میانشان سبب و نسب قرار داد و پروردگارت توانا است. پس فرمان خداست که قضایش را اجرا می کند، و قضای او است که بر قدرش جاری می گردد و قدرش به سوی اجلی روانه می شود و برای هر اجلی کتابی است با این همه اختیار کل به طور مطلق در دست او است آنچه را بخواهد محو یا اثبات می کند و نزد او است ام الکتاب (لوح محفوظ) سپس فرمود: پروردگار عالم مرا امر کرد که تزویج کنم فاطمه را به علی، و هم اکنون به قصد انشاء و به امر حق، فاطمه را به عقد ازدواج علی درآوردم به مهر چهارصد مثقال نقره.
آنگاه رو کرد به علی علیه السلام و فرمود: یا علی آیا راضی هستی؟
علی علیه السلام از جای خود برخاست گفت: از خدا راضی و از رسول او خشنودم.

💡 با رعایت ۲۳ شرط یادشده واجب است شرط نهایی یعنی ظهور اراده نیز با خطبه عقد نکاح محقق گشته و قصد عقد ازدواج و رضایت به آن با لفظ بیان شود. خطبهٔ عقد نکاح با مضمون جملات زیر خوانده می‌شود:

💡 خديجه (عليهاالسلام ) بيست و پنج سال در خدمترسول اكرم (صلّى اللّه عليه وآله ) بود و در سن شصت و پنج سالگى از دنيا رفت.رسول خدا (صلّى اللّه عليه وآله ) بيست شتر جوان، مهريه خديجه (عليهاالسلام ) كردندو خطبه عقد را ابوطالب، عموى حضرت خواندند(104).

💡 پس از لحظه اى سكوت، اسفق ها و كشيش ها در كنار چليپا به حالت احترام ايستادند وكتاب انجيل را گشودند و در ان فضاى سكوت زده با اهنگى مخصوص،مشغول خواندن خطبه عقد شدند.

💡 عقيل به وكالت از طرف برادرش، حضرت على بن ابيطالب عليه السلام خطبه عقد راجارى كرد و بدين ترتيب فاطمه دختر حزام، به زودى رهسپار خانه اميرالمومنين علىعليه السلام گرديد.

💡 خطبه عقد بوسيله ابو طالب عموى پيغمبر كه بزرگ خاندان قريش نيز بود قرائت شد وزندگى جديد محمّدصلى الله عليه و آله آغاز گرديد.

💡 پس از جاری‌شدن خطبه عقد توسط ربای، او از داماد می‌خواهد که حلقه‌های ازدواج را بین خود و عروس‌اش ردوبدل کند. داماد حلقه را به انگشت اشاره دست راست عروس کرده و با گفتن جمله «تو به من متبرک شدی»، در واقع عروس را همسر شرعی خود می‌سازد. سپس ربای به زوج تبرک می‌گوید و برایشان آرزوی خوشبختی می‌کند.