دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حَسّان بن نُعمان بن عَدیّ اَزْدی غَسّانی، امیر و فاتح عرب در سده اول هجری بوده است. وی از امرای شام بود.
یکی از دغدغه های اصلی هر کدام از خلفای اسلامی در طول مدت خلافتشان، مساله فتوحات بود. حاکمان اموی نیز از این امر مستثنی نبودند. این فتوحات، شرق و غرب جهان آن روز را شامل می شد. دست یابی به این مهم میسر نبود؛ مگر شجاعت، دلاوری و روحیه دشمن ستیزی بسیار بالایی که اسلام در آن ها دمیده بود. از همه مهم تر، وجود سرداران و فرماندهان جسور و لایق، این امر مهم را ممکن تر می ساخت. یکی از این سرداران، شخصی به نام «حسان بن نعمان غسانی» بود. منابع تاریخی همه، او را به خاطر شایستگی هایش در عرصه نظامی به ویژه در منطقه آفریقا، ستوده اند.
شناخت حسان
وی حسان بن نعمان بن عدیّ بن بکر بن مغیث بن عمرو بن مزیقیا بن عامر بن ازد غسانی است
حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۲، ص۶۱، بیروت، دارصادر، ۱۹۹۵م، چاپ دوم.
حسان در زمان عبدالملک بن مروان (حک: ۶۵ـ۸۶)، والی مصر شد.پس از کشته شدن زهیر بن قیس بَلَوی، عبدالملک در سال ۷۳ سپاه عظیم و مجهزی به فرماندهی حسان بن نعمان تشکیل داد و او را به ولایت افریقیه برگزید.حسان با منشور حکومت افریقیه و مغرب، از شام روانه مصر شد و پس از چندی اقامت در آنجا به افریقیه رفت. تا آن تاریخ سپاهی به آن عظمت وارد افریقیه نشده بود.
ابن عبدالحکم، عبدالرحمن بن عبدالله، فتوح مصر و اخبارها، ص۳۳۸، چاپ محمد حجیری، بیروت۱۴۱۶/۱۹۹۶.
...
