حجاج بن زید تمیمی سعدی

[ویکی شیعه] حَجّاج بن زید (بدر) تَمیمی سعدی از شهدای کربلا.
پدرش زید از سخنوران زمان و از یاران حضرت علی(ع) در جنگ صفین بود. پس از شهادت حضرت علی(ع)، معاویه وی را به سرپرستی شرطه ها گماشت اما وی قبول نکرد.
حجاج از اهالی بصره بود. پس از آنکه امام حسین(ع) به بزرگان بصره نامه نوشت و آنان را به سوی خود دعوت کرد، مسعود بن عمرو ازدی (یکی از مخاطبان پنج گانه نامه امام)، نامه ای در حمایت خود و قبیله اش از امام نوشت و آن را به حجاج بن زید داد تا به امام برساند. حجاج نامه را به امام رساند و همراه ایشان ماند و در روز عاشورا در حمله نخست لشکر عمر بن سعد به شهادت رسید.

💡 ((حضرت فرمود: هنگامى كه قنبر بر حجاج بن يوسف وارد شد، آن طاغوت فرياد كشيد:

💡 حجاج بن يوسف و مردى  حجاج بن يوسف روزى بقصد تفريح و گردش بيرون رفته بود و چون برنامه گردشتمام شد: اطرافيان متفرق و حجاج خود تنها ماند.

💡 معاويه در سخنانى كه به حجاج بن خزيمه گفت، اعتراف كرد كه به فرياد رسىعثمان قيام نكرد و در حالى كه عثمان از وى كمك خواسته بود، به وى جواب مثبت نداد و دراين باره ابياتى چند سروده است. اين ابيات همان ابيات لاميه اى است كه قبلا به آناشاره كرديم.