تفسیر ایات الحجه و الرجعه

[ویکی فقه] تفسیر آیات الحجة و الرجعة. آیات الحجة و الرجعة اثر شیخ محمدعلی (زنده در ۱۳۵۰ ق) فرزند شیخ حسن علی همدانی حائری، از محققین و فقیه اصولی است.
این تفسیر به دو مساله حضرت حجت و رجعت اختصاص داده شده است که مؤلف ۳۱۳ آیه از قرآن کریم به تعداد اصحاب و انصار حضرت حجت بن الحسن (عجّل الله فرجه الشریف) هنگام ظهور وی و همچنین به عدد اصحاب حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلّم) در جنگ بدر را شرح و تفسیر کرده و به همان ترتیب سوره ها و آیات در قرآن تنظیم نموده سپس با بیان وافی و رسا و ذکر نکات دقیق و تحقیقات ظریف و بهره از روایات ائمه معصومین (علیهم السّلام) به بیان آیات مذکور پرداخته است و دارای فهرست منظمی است که محل آیه و سوره ای را که در آن کلمه حضرت حجت (عجّل الله فرجه الشریف) تاویل گردیده معین می دارد.
[ویکی فقه] تفسیر آیات الحجه و الرجعه. آیات الحجة و الرجعة اثر شیخ محمدعلی (زنده در ۱۳۵۰ ق) فرزند شیخ حسن علی همدانی حائری، از محققین و فقیه اصولی است.
این تفسیر به دو مساله حضرت حجت و رجعت اختصاص داده شده است که مؤلف ۳۱۳ آیه از قرآن کریم به تعداد اصحاب و انصار حضرت حجت بن الحسن (عجّل الله فرجه الشریف) هنگام ظهور وی و همچنین به عدد اصحاب حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلّم) در جنگ بدر را شرح و تفسیر کرده و به همان ترتیب سوره ها و آیات در قرآن تنظیم نموده سپس با بیان وافی و رسا و ذکر نکات دقیق و تحقیقات ظریف و بهره از روایات ائمه معصومین (علیهم السّلام) به بیان آیات مذکور پرداخته است و دارای فهرست منظمی است که محل آیه و سوره ای را که در آن کلمه حضرت حجت (عجّل الله فرجه الشریف) تاویل گردیده معین می دارد.
آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعة، ج۱، ص۴۷.
۱. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعة، ج۱، ص۴۷.
سایت اندیشه قم، برگرفته از مقاله «تفاسیر قرن چهاردهم»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۶/۱۵.
...

💡 مفسرين در اين آيه در اينكه منظور از (چهار ماه ) چيست اختلاف كرده اند، بعضى گفتهاند: ابتداى آن روز بيستم ذى القعده است، و مقصود از (روز حج اكبر) همين روز است، وبنا به گفته آنها چهار ماه عبارتست از ده روز از ذى القعده و تمامى ذى الحجه و محرم وصفر و بيست روز از ربيع الاول، و در اين قول اشكالى است كه بزودى خواهد آمد.

💡 در تفسير عياشى از ابى خالد واسطى روايت كرده كه در ضمن حديثى گفته است:...آنگاه حضرت (يعنى ابى جعفر (عليه السلام ) فرمود: پدرم از على بن الحسين از اميرالمؤ منين (عليه السلام ) روايت كرد كه فرموده:رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) بعد از آنكه بيمارى اش شدت يافت فرمود: اى مردمسال دوازده ماه است، كه چهار ماه آن حرام است؛ آنگاه با دست خود اشاره كرد: رجب تك وجداست، و ذى القعده، ذى الحجه و محرم پشت سره مند.

💡 و تعدادى از روايات دلالت دارد بر اينكه: ماههاى حرام ذى القعده و ذى الحجه و محرم ازآن سال بوده. و ديگرى دارد: مقصود از ماههاى مهلت و سياحت غير از ماههاى حرام بوده، وماههاى چهارگانه مهلت، ابتدايش در يك روايت از روز اعلام و در روايتى ديگر از روزنزول سوره بوده.

💡 و مقصود از ماههاى حرام همان چهار ماه سياحت است كه قبلا نامبرده و به عنوان ضربالاجل فرموده بود: (فسيحوا فى الارض ‍ اربعه اشهر) نه ماههاى حرام معروف كهعبارتند از ماه ذى القعده و ذى الحجه و محرم، چون همان طورى كه قبلا هم گفتيم اين چندماه با اعلان برائتى كه در روز قربانى اتفاق افتاده بهيچ وجه تطبيق نمى كند.