استعمال غیر حقیقی و غیر مجازی

[ویکی فقه] استعمال غیر حقیقی و غیر مجازی به نظریه ای در تفسیر «استعمال لفظ در لفظ» اطلاق می شود.
استعمال غیر حقیقی و غیر مجازی، بنا به نظر برخی از اصولی ها نوع خاصی از استعمال است؛ به این بیان که، بین اصولی ها در این مسأله که آیا استعمال لفظ در لفظ مقابل استعمال لفظ در معنا از نوع استعمال حقیقی است یا مجازی و یا غیر آن، اختلاف وجود دارد:۱. برخی، این قسم را از مقوله استعمال اصطلاحی خارج می دانند، هر چند در این مسئله که آیا همه اقسام استعمال لفظ در لفظ این حکم را دارند یا بعضی از آن ها، اختلاف دارند؛۲. عده ای معتقدند برخی از اقسام آن از مقوله استعمال لفظ در معنا، و از نوع استعمال مجازی مورد پسند طبع می باشد؛۳. برخی دیگر بر این باورند که این قسم نه از نوع استعمال حقیقی است و نه از نوع استعمال مجازی، بلکه شق سومی از استعمال است که به آن استعمال غیرحقیقی و غیرمجازی می گویند. اما این استعمال حقیقی نیست، به دلیل این که لفظ برای قدر مشترک میان معنای لغوی آن و نفس لفظ وضع نشده، و مجازی نیز نیست، زیرا میان معنا و لفظ مناسبتی وجود ندارد تا مصحح استعمال گردد.

💡 گزارش بدون نتیجه و غیر حقیقی پلیس در ۲۲ آوریل ادعای نواب صفوی مبنی بر اینکه نواب با چاقو از خودش دفاع کرده و اسلحه از دست کسروی درآورده‌است، را پذیرفته بود. گزارش پزشکی توسط گزارش پلیس نقل شده بود و گزارش داد که «پشت کسروی توسط شلیک گلوله مجروح شده‌است». کسروی نتایج تحقیقات پلیس را انکار و مسخره کرد و روایت خودش از حادثه را به رسانه‌ها گفت.

💡 در هر حال ما انجیل -یا هر تجربه دیگر انسان را- مصون از خطا یا تنها منبع حقیقت نمی‌دانیم. بسیاری از مطالب در انجیل افسانه‌آمیز و غیر حقیقی است، نه اینکه به این دلیل باید آن را بی‌ارزش دانست بلکه آن را باید برای آنچه که هست ارج نهاد. ما به این اعتقاد داریم که انجیل را مانند بقیه کتاب‌ها باید خواند با تصور و نگاهی نقاد.