دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اَبواُمامه باهِلی، صُدَیّ بن عجلان بن وهب از قبیله قیس عیلان (د ۸۶ق/ ۷۰۵م)، از صحابه پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم) است.
در سالهای عمر او اختلاف است. از خود وی نقل کرده اند که در حجة الوداع (۱۰ق/ ۶۳۱م) ۳۰ ساله بوده
محمد بن اسماعیل بخاری، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۳۲۶، حیدرآباد دکن، ۱۳۷۸ق/ ۱۹۵۹م.
در این که ابوامامه چه وقت مسلمان شده، اطلاع دقیقی در دست نیست و تعدد کسانی از صحابه که کنیه ابوامامه داشته اند، عامل مؤثری در خلط مطالب بوده است. ابوالفتوح رازی آورده که ابوامامه نامی را به اسارت حور پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم) آوردند و رسول اکرم او را، بی آنکه فدیه بدهد یا مجبور به پذیرفتن اسلام شود، آزاد کرد. ابوامامه به اختیار خود اسلام آورد و از فرستادن آزوقه از یمامه برای کفار مکه خودداری کرد، ولی پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم) او را از این کار نهی نمود
ابوالفتوح رازی، روض الجنان، ج۹، ص۱۷۶-۱۷۷، به کوشش محمدجعفر یاحقی و محمدمهدی ناصح، مشهد، ۱۳۶۶ش.
طبرانی، با سندی ضعیف، آورده که وی در جنگ احد شرکت داشته است،
احمد بن علی ابن حجر عسقلانی، الاصابة فی تمییز الصحابة، ج۲، ص۱۸۲، قاهره، ۱۳۲۸ق.
...
