ابن سکری عمادالدین عبدالرحمان بن عبدالعلی

[ویکی فقه] اِبن سُکَّری، عمادالدین عبدالرحمان بن عبدالعلی بن علی (۵۵۳ - شوال ۶۲۴ق /۱۱۵۸- اکتبر ۱۲۲۷م ) فقیه و قاضی القضاة شافعی مصری بود.
از زندگانی او اطلاع دقیقی در دست نیست.
اساتید
نوشته اند وی نزد شهاب الدین طوسی و ظافر بن حسین فقه آموخته و از کسانی چون ابراهیم بن سماقه و ابوالحسن علی بن خلف کوفی و دیگران روایت کرده است.
ذهبی، محمد، العبر، ج۳، ص۱۹۳، به کوشش ابوهاجر محمد سعید بن بسیونی زغلول، بیروت، ۱۹۸۵م.
ابن سکری در قاهره مقام قاضی القضاتی داشت و خطیب جامع الحاکم در آن شهر بود.
ذهبی، محمد، العبر، ج۳، ص۱۹۳، به کوشش ابوهاجر محمد سعید بن بسیونی زغلول، بیروت، ۱۹۸۵م.
...

💡 قريش در دوران جاهليت جمع بين حج و عمره را در ماههاى حج حرام مى دانست و آن را زشتترين گناهان به حساب مى آورد؛ اما اسلام آن را مقرر داشته و پيامبر خدا (ص ) نيز آن راسنت نهاده است. با وجود اين، حكم ياد شده مورد موافقت زمامدار قرشى بعد از آن حضرتقرار نگرفت و عمره و حج را قرشيان، چون گذشته، جداى از هم به جا آوردند. و نخستينكسى را كه حج تنها و بدون عمره به جاى آورده، خليفهاول قرشى، ابوبكر، معرفى كرده اند. اين مطلب در سنن بيهقى ازقول عبدالرحمان بن الاسود از پدرش چنين آمده است كه گفت: