ابن باعلوی عبدالرحمن بن محمد

[ویکی فقه] باعَلَوی، شهرت خاندانی بزرگ و پرنفوذ از سادات، اشراف، عالمان و متصوفان عربستان جنوبی که بیشتر آنان در حضرموت، از جمله در تَریم می زیسته اند. یکی از شخصیت های این خاندان عبدالرحمن بن محمد است.
عبدالرحمن بن محمد بن حسین بن عمر (متوفی ح۱۲۵۱، مفتی حضرموت، مؤلف بغیة المسترشدین فی تلخیص فتاوی بعض الائمة المتأخرین و غایة تلخیص المراد من فتاوی ابن زیاد، مصر ۱۳۰۳).
یوسف الیان سرکیس، معجم المطبوعات العربیة و المعربة، ج۱، ص۵۱۷، قم ۱۴۱۰.
۱. ↑ یوسف الیان سرکیس، معجم المطبوعات العربیة و المعربة، ج۱، ص۵۱۷، قم ۱۴۱۰.
منبع
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۱۱، ص۴۳۷۰، برگرفته از مقاله «باعلوی ».
...

💡 عبدالرحمن بن ملجم مرادى از نخبگان برگزيده يمن بود كه در ابتداى خلافت امام علىعليه السلام به توصيه و معرفى استاندار يمن به مدينه آمد و خدمت آن حضرت رسيد.عبدالرحمن بن ملجم سخنگوى هيئت اعزامى از يمن بود كه در محضر امام عليه السلام چنينآغاز كرد:

💡 عبدالرحمن بن سمره گفت: روزى خدمت رسول گرامى اسلام (ص ) بودم، حضرتفرمودند: من ديشب عجايبى ديدم. عرض كردم: يارسول الله، چه ديديد؟ براى ما بيان بفرماييد، جان واهل و اولاد ما فداى تو باد! حضرت فرمودند: ديدم مردى از امت مرا كه ملائكه عذاب او رامحاصره كرده بودند در اين حال نمازش آمد و مانع از عذابش شد.

💡 عبدالرحمن بن خالد بن وليد از لشكر معاويه بيرون آمد و رجز خواند. حارثة بن قدامة ازاصحاب على عليه السلام در برابر او حاضر شد، هر دو با نيزه جنگ را آغاز كردند،حارثه نيزه اى بر او زد، و او را زخمى كرد، او با همانحال زخمى به سوى معاويه بازگشت.

💡 ابن ابى الحديد گويد: على عليه السلام در نفس خود مسائلى درباره خلافت داشت كهنمى توانست آن را در ايام ابوبكر و عمر اظهار دارد به خاطر قدرت و شدت عملى كه عمرداشت، و دست و زبانش باز بود، و چون عمر كشته شد، و شورىتشكيل يافت، و عبدالرحمن بن عوف از على عليه السلامعدول نموده و به عثمان راءى داد، حضرت مسائلى راكه تاكنون دردل داشت، در اين نشست ابراز مى نمايد.(286)