تعذبهم

💡 و كلامى كه خود خداى تعالى با موسى و برادرش داشته و قرآن چنين حكايتش كرده است:(اذهبا الى فرعون انّه طغى... فاتياه فقولا انّارسول ربّك، فارسل معنا بنى اسرائيل و لا تعذبهم ) و گفتارى كه از عيسى حكايتنموده كه به قوم خود گفت: (و لابين لكم بعض الّذى تختلفون فيه، فاتّقوا اللّه واطيعون ).

💡 و از جمله لطيف ترين آياتى كه دلالت بر اين معنا (كه براى آيه كرديم ) دارد حكايتكلامى است كه قرآن كريم از عيسى بن مريم نموده كه گفته است: (ان تعذبهم فانهمعبادك و ان تغفر لهم فانك انت العزيز الحكيم ) زيرا در اين كلام عذاب بندگان راتوجيه مى كند به اينكه مملوك تواند، و مملوك نمى تواند در كار مالك خود ايراد كند، وآمرزش آنان را توجيه مى كند به اينكه تو حكيمى، و هر كارى بكنى آن كار مصلحت دارد.

💡 فـأ تـيـاه فـقـولا إ نـا رسـولا ربـك فـأ رسـل مـعـنـا بـنـى إسرءيل و لا تعذبهم قد جئنك باية من ربك و السلم على من اتبع الهدى(47)

💡 و لو بـسـط الله الرزق لعـبـاده لبـغـوا فـى الارض و در مـورد خـطـاكـاران و منحرفان ازاصل توحيد در آيه 118 سوره مائده مى خوانيم: ان تعذبهم فانهم عبادك.

💡 (و اذ قال الله يا عيسى بن مريم ءانت قلت للناس اتخذونى و امى الهين من دون اللهقال سبحانك ما يكون لى ان اقول ما ليس لى بحق ان كنت قلته فقد علمته تعلم ما فىنفسى و لا اعلم ما فى نفسك انك انت علام الغيوب. ما قلت لهم الا ما امرتنى به اناعبدواالله ربى و ربكم و كنت عليهم شهيدا ما دمت فيهم فلما توفيتنى كنت انت الرقيبعليهم و انت على كل شى ء شهيد. ان تعذبهم فانهم عبادك و ان تغفر لهم فانك انتالعزيز الحكيم ).