طغى

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
طغو (۳۹ بار)طغی (۳۹ بار)
تجاوز از حدّ. «طزغی طُغْیاناً: جاوَزَ الْقَدْرَ وَالْحَدَّ». راغب آن را تجاوز حدّ در گناه می‏داند و در طغیان آب استعاره گفته است. طبرسی فرموده: طغیان از «طَغَی الْماءُ یَطْغی» به معنی تجاوز از حدّ است. در قرآن فقط در طغیان آب به کار رفته است. و نیز در توزین مثل:. به نظر نگارنده معنی آن مطلق تجاوز از حدّ است و آن به گناه و طغیان آب و غیره تطبیق می‏شود که گناهکار از حد خویش تجاوز کرده و گرنه حدّ او انسانیت و نیکوکاری است.،،. طغوی: اسم است از طغیان چنانکه در مفردات و قاموس گفته است. ثمود به واسطه طغیانی که داشت پیامبر خدا را تکذیب کرد. طاغیة: اسم فاعل است از طغیان.. مجمع آن را مصدر گفته مثل عافیة یعنی ثمود به سبب طغیانش هلاک شد ولی آن است که مراد از آن صاعقه طاغیه باشد که از حدّ گذشت و نابودشان کرد، در آیه ما بعد فرموده: «وَ اَمّا عادَ فَاُهْلِکُوا بِریحٍ صَرْصَرٍ عاتَیَةٍ» لفظ «بریح» قرینه است که مراد از طاغیه، صاعقه است زیرا قرآن در صددبیان عذابی است که هلاکشان کرد. بقیه مطلب در «ثمود» دیده شود. *. به نظرم «اَطْغی» ذکر عام بعد از خاص است که طغیان اعم از ظلم است. *. در این آیه در ذکر خاص بعد از عام است که مفر اخصّ از طغیان می‏باشد.

💡 11 يكى از بزرگ ترين اهداف و خدمات انبيا، مبارزه با طاغوت و برداشتن موانع راه خداپرستى است. (اذهب انّه طغى )

💡 6 هميشه نبايد منتظر آمدن مردم بود، گاهى لازم است حتّى پيامبران براى هدايتِ حاكمان حركت كنند. (اذهب الى فرعون انّه طغى )

💡 (( و لقد راه نزلة اخرى عند سدرة المنتهى عهدها جنة الماءوى. اذ يغشى السدرة ما يغشىما زاغ البصر و ما طغى لقد راى من آيات ربه الكبرى )).(104)

💡 بـعـد از آن، هـدف اصـلى اين حركت و نقطه اى را كه بايد به سوى آن جهت گيرى شود،مـشـخص مى سازد و مى گويد (به سوى فرعون برويد، چرا كه او طغيان كرده است )(اذهبا الى فرعون انه طغى ).

💡 در اين جمله امر سابق تجديد مى شود و در آن خطاب تنها متوجه موسى (عليه السلام )شده بود و مى فرمود (اذهب الى فرعون انه طغى ) ولى در اين جمله برادرش را هم بهوى ملحق كرده،