بدیع الدین

لغت نامه دهخدا

بدیعالدین. [ ب َ عُدْ دی ] ( اِخ ) ترکو سجزی یا بدیع ترکو. عوفی نام او را در ردیف شاعران آل سلجوق بعد از عهد معزی و سنجری آورده و از اشعار او نقل کرده است. رجوع به لباب الالباب چ لیدن ج 2 صص 349 - 351 و مجمعالفصحا ص 168 و فرهنگ سخنوران شود.

فرهنگ فارسی

ترکو سجزی یا بدیع ترکو عوفی نام او را در ردیف شاعران آل سلجوق بعد از عهد معزی و سنجری آورده و از اشعار او نقل کرده است.

جمله سازی با بدیع الدین

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 بدیع سیستانی با نام کامل بدیع الدین ترکو سیستانی از شعرای مشهور قرن ششم ه.ق.بود که در سخن سرایی نادر وصحبتش مطبوع بود.