دشمن مال

دشمن مال. [ دُ م َ ] ( نف مرکب ) دشمن مالنده. مغلوب کننده دشمن. عدومال:
خسرو شیر دل پیل تن دریا دست
شاه گرد افکن لشکر شکن دشمن مال.فرخی.ای جهاندار بلند اختر پاکیزه گهر
ای مخالف شکر رزم زن دشمن مال.فرخی.بروز بزم ز بهر ویند دوست نواز
بروز رزم ز بهر ویند دشمن مال.سوزنی.به کف راد دهی مال خویش را مالش
تراست مال مگر دشمن و تو دشمن مال.سوزنی.

دشمن مالنده. مغلوب کننده دشمن.

💡 عاشق مالست حرص و دشمن مالست می مال دشمن را به سعی باده دشمن مال کن

💡 به دست دوست بسای و به پای دشمن مال به گوش نوش نیوش و به چشم حشمت بین

💡 بکف راد دهی مال خویش را مالش تر است مال مگر دشمن و تو دشمن مال

💡 نماند در دل دریا و کان زر و گوهر ز بسکه دشمن مال است شاه دشمن مال

💡 نه منصبتان گذارد نه ز رو مال که او خود دشمن مال است و آمال