جفا کار

جفا کار. [ ج َ ] ( ص مرکب ) که جفا پیشه دارد. که عمل او جفاست. جفاکاره. جفاپیشه. جفاکیش. جفاجوی. ستمگر.بیدادگر. که کار او جور و جفاست. جافی:
بر وفای وعده نیک و جزای خیر کرد
بر وفاداران بشیری بر جفاکاران نذیر.سوزنی.الا گر جفاکاری اندیشه کن
وفا پیش گیر و کرم پیشه کن.سعدی.دگر به یار جفاکار دل مده سعدی
نمیدهیم و بشوخی همی برند از پیش.سعدی.خیلتاشان جفاکار و محبان ملول
خیمه را همچو دل از صحبت ما برکندند.سعدی.

که جفا پیشه دارد که عمل او جفاست جفا کاره جفا پیشه بیداد گر.

💡 باور مکن که چرخ جفا کار کج نهاد کاری چنانکه خاطر ما خواست راست کرد

💡 قلم گرفتم و گفتم مگر دعا بنویسم دعا بیار جفا کار بیوفا بنویسم

💡 شادم ازین که دل ز وفای تو برگرفت هر کس که دید رسم جفا کاری ترا

💡 به اسیران وفادار به جز جور و جفا کاری ای شوخ جفاکار نمی‌دانی حیف

💡 وعدهٔ آمدنی گر همه باشد به دروغ به من ساده دل از یار جفا کار بیار

💡 یاری من، ای یار جفا کار چه دانی؟! بیمار نه یی، قدر پرستار چه دانی؟!