معنی براغیث | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

براغیث. [ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ بُرْغوث. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). ج ِ بُرْغورث، بمعنی کیک. ( آنندراج ). رجوع به برغوث شود.

( اسم ) جمع برغوث کیکها ککها.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 براغیثی (به عربی: البراغیثی) یک روستا در سوریه است که در ناحیه ابوالظهور واقع شده‌است. براغیثی ۱٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.

💡 بر غازیان قمّل و براغیث خویش را همچون مغل به لشکر چین و ختا زنیم