یاقوت نوش

لغت نامه دهخدا

یاقوت نوش. ( نف مرکب ) نوشنده می لعل. آشامنده شراب سرخ. ( ناظم الاطباء ). || یاقوت نوشیده. پر شراب سرخ:
دگر ره یکی جام یاقوت نوش
بدان نوش لب داد و گفتا خموش.نظامی.

فرهنگ فارسی

نوشنده می لعل آشامنده شراب سرخ

جمله سازی با یاقوت نوش

💡 گه از بادام کردن جعبهٔ نیش گه از یاقوت کردن چشمهٔ نوش

💡 چو لعل لب ساقی خوشخرام بنانین و نوشین و یاقوت‌فام

💡 چو نوشابه آن آفرین کرد گوش زمین را ز لب کرد یاقوت نوش

💡 لبت یاقوت گوهر پوش دارد به گاه بوسه طعم نوش دارد