عبادت به معنای اخص

مترادف‌ها

پرستش

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] اعمال مشروط به امتثالِ به قصد قربت را عبادت به معنای اخص می گویند.
عبادت به معنای اخص، مقابل عبادت به معنای اعم بوده و عبارت است از اعمال و افعالی که فقط باید به قصد " تقرب الی الله تعالی " انجام شود؛ یعنی شرط صحت آنها و سقوط امرشان، امتثال با قصد قربت است و در غیر این صورت، امر آنها امتثال نگردیده و ساقط نمی شود و سبب اشتغال ذمه مکلف به اعاده و یا قضا می گردد، مانند: نماز و روزه.
مستندات مقاله
مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۳۲۱.
مکارم شیرازی، ناصر، انوارالاصول، ج۱، ص۶۰۵.
محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۲، ص۳۲۱.
منبع
مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی
...

جمله سازی با عبادت به معنای اخص

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 پاکی دل به تو در سجده تسلیم چه سود نتوان کرد عبادت به وضوی دگری

💡 او است، اگر عبادت به خاطر شايستگى و عظمت ذات معبود باشد، اين شايستگى و عظمتتنها در خدا است، و اگر براى اين باشد كه مى تواند سرچشمه سود و زيان گردد ايننيز مخصوص خدا است.

💡 که میبرد خبر عاشقان شیفته حالش؟ ز سجده گاه عبادت به پیش صدر جلالش

💡 عبادت به بسيارى روزه و نماز نيست، بلكه عبادت به انديشيدن بسيار در امر (قدرت )خداوند است. (بحارالانوار، ج 88، ص 373).

💡 شاهد این سخنان آیاتی است که دلیل منحصر بودن عبادت به خداوند را یگانگی او در ربوبیت می‌داند:

💡 و ابویزید گوید، رضی اللّه عنه: «هرکه را ثواب عبادت به فردا افتد، خود امروز وی عبادت نکرده بود؛ که ثواب هر نَفَسی از مجاهدت حاصل است اندر حال.»