شمع پیکر

شمعپیکر. [ ش َ پ َ / پ ِ ک َ ] ( ص مرکب ) که پیکری چون شمع دارد:
دزدان شبرو در طلب از شمع ترسند ای عجب
تو شمعپیکر نیمشب دل دزد ازین سان تا کجا.خاقانی.

که پیکری چون شمع دارد

💡 من زان بت پیمانشکن با شمع می راندم سخن شمع از من اندر تاب و من زان شمع پیکر سوخته

💡 به شب بالاش بودی شمع پیکر به سر بر آتش او را ماه و اختر

💡 شمع شب یعنی که مه با اوست همچون شمع روز زین سبب مه هر مهی زان شمع پیکر بشکند