بس خواسته

بس خواسته. [ ب َ خا ت َ / ت ِ ] ( ص مرکب ) کنایه از مطلوب و معشوق باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). و رجوع به فرهنگ دساتیر ص 236 و بس جسته شود.

کنایه از مطلوب و معشوق باشد.

💡 ز بس خواسته کان پراگنده شد ز زر و درم کشور آگنده شد

💡 مرا گفت رستم ز بس خواسته هم از کشور و گنج آراسته

💡 درفشان و پیلان آراسته بسی لشکر و گنج و بس خواسته