حدیث حسن

حدیث حسن. [ ح َ ث ِ ح َ س َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) یکی از اقسام حدیث نبوی است که آنچه پیغمبر بزبان مبارک ارشاد فرموده به صحت روایات پیوسته باشد. ( غیاث ). و سید جرجانی گوید: الحسن من الحدیث، ان یکون راویه مشهور بالصدق و الامانة غیر انه لم یبلغ درجة الحدیث الصحیح لکونه قاصراً فی الحفظ و الوثوق و هو مع ذلک یرتفع عن حال من دونه. ( تعریفات جرجانی ).

یکی از اقسام حدیث نبوی است

[ویکی فقه] حدیث حَسَن، یکی از عناوینی است که در علم درایه از آن بحث می شود و به حدیثی که راوی آن امامی ممدوح باشد، اطلاق می شود.
واژه «حسن» در لغت کاربردهای مختلفی دارد که در ذیل به برخی اشاره می شود:۱- چیزی است ملائم با طبع مانند: خوشحالی؛۲- چیزی است که صفت کمال محسوب شود مانند: علم؛۳- متعلق مدح مانند: عبادات.
معنای اصطلاحی
از نظر اصطلاح، دانشمندان شیعه و سنی درباره آن اختلاف نظر دارند:
← دیدگاه شیعه
در مورد تاریخچه حدیث حسن گفته شده است: نام حدیث حسن در کلام متقدمان بوده است ولی اولین کسی که متوجه تقسیم حدیث به سه قسم صحیح، حسن و ضعیف شد ابوعیسی ترمذی و اولین کسی که به آن تصریح نمود خطابی است.
وجه تسمیه
...
[ویکی شیعه] حدیث حسن اصطلاحی در دانش درایه شیعی، درباره روایاتی است که یکی از راویان آن یا همه‎ی آنان، امامی مذهب و ممدوح هستند؛ اما ثقه نیستند و درباره عدالت آنها صراحتی وجود ندارد.
بر این تعریف، آیت الله مامقانی شرطی را اضافه کرده‎ است که ممدوح و مقبول بودن راوی باید به اندازه‎ای باشد که ذم و نکوهشی معارض آن نباشد که راوی را تضعیف کند.
بنابر نظر رضا مؤدب مؤلف کتاب علم الدرایه تطبیقی، تعریف اهل سنت از حدیث حسن به این گونه است: روایت متصلی که راویان آن عادل است؛ اما در حفظ حدیث ضعیف هستند و همچنین در سلسله سند آن عیبی نیست. علاوه اینکه ممکن است متن آن با احادیث متابع و شاهد در تقابل باشد.
[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام است
حدیث حسن - که از اصطلاحات علم درایه است - حدیثی را گویند که همه راویان آن امامی و ممدوح باشند؛ لیکن تصریح بر عدالت آنان نشده باشد. به حدیثی هم که بعض راویانش ممدوح و بعض دیگر امامی و عادل باشند، حدیث حسن اطلاق کرده اند.
در این که حدیث حسن مطلقاً حجت است یا مطلقاً حجت نیست و یا در صورت عمل مشهور به مضمون آن، حجت است و در غیر آن صورت حجت نیست. بین متأخران اختلاف است.
جمعی از پژوهشگران زیر نظر سید محمود هاشمی شاهرودی، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، جلد 3، ص 260.

💡 خمار در سرو گل در کنار و می در دست حدیث حسن تو اندر میانه می کردند

💡 فردا حدیث حسن تو و شرح عشق ماست تنها حکایتی که دهن در دهن رود

💡 جانم بلای عشق تو بسیار می‌کشد عقلم حدیث حسن تو بسیار می‌کند

💡 هر جا حدیث حسن تو تقریر می‌کنند آیات رحمت است که تفسیر می‌کنند

💡 حدیث حسن تو از من بماند در عالم شدم بخاک و سپردم بخاکدان گوهر

💡 رموز عشق را جز عاشقِ صادق نمی‌داند حدیث حسن عذرا را به جز وامق نمی‌داند