بخش باشت

بخش باشت یکی از بخش‌های مهم استان کهگیلویه و بویراحمد است که در جنوب شرقی این استان و در محدوده شهرستان گچساران قرار دارد و از مناطق شناخته‌شده ناحیه زیرکوه به شمار می‌آید. این بخش از شمال به چرام، از شرق به شهرستان ممسنی، از جنوب به دهستان‌های بکش دو و امامزاده جعفر و از غرب به مناطق بویراحمد گرمسیری و امامزاده جعفر محدود می‌شود و موقعیت جغرافیایی آن سبب شده که از گذشته دارای اهمیت ارتباطی و عشایری باشد. رشته‌کوه‌های زاگرس که در این منطقه با نام محلی کوه‌های گیلویه شناخته می‌شوند، در سراسر این بخش امتداد یافته‌اند و چشم‌اندازهای طبیعی و کوهستانی زیبایی را پدید آورده‌اند. بخش باشت از دو ناحیه سردسیر و گرمسیر تشکیل شده و دارای مراتع گسترده، سرسبز و حاصلخیز است که برای دامداری و زندگی عشایری بسیار مناسب به شمار می‌رود. چشمه‌های فراوان، رودخانه‌ها، قنات‌ها و زمین‌های کشاورزی از دیگر ویژگی‌های طبیعی این منطقه هستند و بزرگ‌ترین رود آن رود پریاب یا زهره است که نقش مهمی در تأمین آب کشاورزی منطقه دارد. جاده مهم دوگنبدان به یاسوج نیز از این بخش عبور می‌کند و همین موضوع باعث شده باشت از نظر ارتباطی و رفت‌وآمد میان شهرهای استان اهمیت ویژه‌ای پیدا کند. مردم این منطقه بیشتر از عشایر ایل باوی یا بابویی هستند که به زبان لری سخن می‌گویند و بخشی از جمعیت آن‌ها هنوز زندگی کوچ‌نشینی و عشایری خود را حفظ کرده‌اند. اقتصاد منطقه بیشتر بر پایه کشاورزی و دامداری استوار است و محصولاتی مانند گندم، جو، حبوبات و چغندر قند در آن کشت می‌شود و همچنین پرورش زنبور عسل نیز در این بخش رواج دارد. صنایع دستی مانند قالی‌بافی و گبه‌بافی نیز از هنرها و مشاغل سنتی مردم باشت محسوب می‌شود و نشان‌دهنده فرهنگ غنی عشایری این منطقه است. ایل باوی که از مهم‌ترین ایلات ساکن باشت به شمار می‌رود، از تیره‌ها و طایفه‌های متعددی تشکیل شده و در گذشته ساختار ایلی و نظام خان‌نشینی در آن حاکم بوده است، هرچند در دهه‌های اخیر ساختار سنتی این ایل تا حد زیادی دچار تغییر و تضعیف شده است.