اطاعت ظنی

[ویکی فقه] عمل به تکلیف مظنون را اطاعت ظنی گویند.
اطاعت ظنی، در مواردی است که مکلف، به متعلق تکلیف (مکلف به) ظن دارد و سپس آن را به جا می آورد. کسانی که به حجیت مطلق ظن، اعتقاد دارند، این گونه استدلال می کنند که مکلف هنگام عدم دست رسی به اطاعت علمی، باید به دنبال اطاعت ظنی برود، زیرا در غیر این صورت، ناچار از تمسک به شک و وهم می باشد و عقل با وجود ظن، آن را قبیح می شمارد.

💡 ۵. اکنون که احتیاط واجب نشد، اگر به موهومات و مشکوکات عمل گردد و مظنونات کنار گذاشته شود، ترجیح مرجوح بر راجح لازم می‌آید که قبیح است؛ بنابراین، عقل به طور مستقل حکم می‌کند که باید نسبت به تکالیف معلوم بالاجمال، اطاعت ظنی کرد؛ در نتیجه، مطلق ظن حجیت می‌یابد.